Η Όλγα Παπαλεξάνδρου για τη συναυλία By Strauss!

By-Strauss banner
Γράφει η Όλγα Παπαλεξάνδρου…
Κάθε χρόνο γράφω μακροσκελή κείμενα για την αξία της Φιλαρμονικής Λουτρακίου και την υπέροχη πρωτοχρονιάτικη συναυλία της και πόσο ωφέλιμα και πόσο ξεχωρίζουν τέτοια θεάματα σε έναν τόπο γεμάτο με τα ίδια και τα ίδια με τα οποία τρωγόμαστε κάθε μέρα στα διαδίκτυα, που καθορίζουν τι θα πει δημοφιλές και τι θα πεί εμπορικό.
Σήμερα θα πω πολύ λίγα, γιατί τι μένει να πει κανείς για μία ορχήστρα που δεν έχει πλέον τίποτα να αποδείξει σε κανέναν και τίποτα άλλο να ξεπεράσει πέρα από τον ίδιο της το εαυτό;
Τους άκουγα χθες στο πρώτο κομμάτι από την οπερέτα του Γιόχαν Στράους Die Fledermaus να ΤΑ ΣΠΑΝΕ κυριολεκτικά και καθώς χοροπήδαγα σχεδόν στο κάθισμα μου, απολάμβανα μια ΤΡΟΜΕΡΗ ορχήστρα, τρομερή όμως, που κάθε χρόνο γίνεται όλο και καλύτερη, που ξεχειλίζει από ηχοχρώματα και συναισθήματα και υφές, όπου κάθε της φύσημα ή χτύπημα είναι μελετημένο και αμα κλείσεις τα μάτια μπορείς να ξεχωρίσεις καθαρά κάθε μικρό ή μεγαλύτερο ήχο που βγάζει.
Από τα τριγωνάκια και τις σφυρίχτρες μέχρι τα τρομπόνια και την γκρανκάσα.
Αυτό ήθελα να (ξανα)πω. Ότι στην περιοχή μας έχουμε ένα τέτοιο σχήμα, στο οποίο εκτός των άλλων συμμετέχουν και παιδιά, τα παιδιά σας. Που μέσα στο ασφαλές περιβάλλον της Φιλαρμονικής μαθαίνουν συλλογικότητα, υπευθυνότητα, αλληλεπίδραση και (φυσικά, αλλά όχι μόνο) μουσική. Μαθαίνουν να συμμετέχουν σε αυτό που αγαπούν με αφοσίωση, με πάθος και με αληθινή αγάπη.
 
Αυτά εισέπραξα χθες. Ναι το πολύ όμορφο περιβάλλον, ναι οι εξαιρετικές επιλογές των μουσικών κομματιών και η υψηλού επιπέδου παραγωγή, ναι και το σόου, ναι και η υπέροχη ατμόσφαιρα και η πολύ επιμελής και αναλυτική παρουσίαση του κυρίου Κωστάλα, ναι και η φοβερή σοπράνο Μυρσίνη Μαργαρίτη (αλήθεια έχετε ποτέ σκεφτεί τι μεγάλη ευκαιρία είναι για έναν μουσικό, πόσο μάλλον ένα παιδί που τώρα ξεκινάει, να συνεργάζεται με τέτοιες καταξιωμένες σολίστ; Και τι μεγάλη τύχη είναι για εμάς να μπορούμε να βλέπουμε τέτοιου επιπέδου καλλιτέχνες στις μικρές επαρχιακές μας πόλεις; ), αλλά η ορχήστρα πραγματικά ήταν το highlight, το κέντρο του μουσικού κόσμου μιας τέτοιας βραδιάς. Η καρδιά, όλου του εγχειρήματος, που χτυπά δυνατά και τροφοδοτεί με ενέργεια όλα τα υπόλοιπα.
Χίλια μπράβο σε όλους και όλες για αυτό το αποτέλεσμα (και πάλι). Από την οικογένεια Στράους έως τον Τζώρτζ Γκέρσουιν, του οποίου η μουσική σύνθεση «By Strauss» (φόρος τιμής στην φοβερή και τρομερή αυτή μουσική οικογένεια) ήταν το επίκεντρο της χθεσινής συναυλίας, και την οποία ακούτε και βλέπετε στο βίντεο, όλα ήταν υπέροχα.

Προσωπικό μου αγαπημένο, αυτό που δεν βιντεοσκόπησα γιατί είχα μείνει με το στόμα ανοιχτό, «Η νυχτερίδα» του Γιόχαν Στράους νεότερου, που ανέφερα παραπάνω.
Δεν θα βαρεθούμε ποτέ να το λέμε ότι είμαστε πολύ τυχεροί που μπορούμε να τα βλέπουμε αυτά ανάμεσα σε τόσα άλλα υποπροϊόντα που μας κατακλύζουν. Στηρίξτε, υποστηρίξτε, τα μουσικά σχήματα της περιοχής μας, τις φιλαρμονικές, τις μουσικές σχολές, ακούστε, διαβάστε, βγείτε out of the box (που λένε και στο χωριό μου), ναι και στο μεινστριμ, ναι όμως και στο διαφορετικό, το εναλλακτικό, αυτό που πάει λίγο βαθύτερα από το προφανές. Ψαχτείτε, ανακαλύψτε, βιώστε, μαγευτείτε. Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο.
Πελοπίδα Μαυρόπουλε πολλά συγχαρητήρια μαέστρο για μία ακόμη φορά, για το συναρπαστικό αποτέλεσμα.
Καλή χρονιά και του χρόνου να είμαστε καλά και να ξαναβρεθούμε στην ολοστόλιστη αίθουσα του Αλεξάνδρειου Συνεδριακού Κέντρου και να μαγευόμαστε από τη μουσική.
 

Article by Pelopidas